Polska gospodarka w paradoksie! PKB rośnie, ale pracowników ubywa
Polska ekonomia robi coś dziwnego. Gospodarka przyspiesza i rośnie o 4,1 procent, ale firmy nie chcą zatrudniać. Ofert pracy ubywa, a szukanie posady trwa coraz dłużej. Co się dzieje?
Polska doświadcza obecnie niezwykłego zjawiska. Z jednej strony gospodarka przyspiesza i bije rekordy wzrostu, z drugiej strony rynek pracy pozostaje w stagnacji. To uczucie przypomina przyspieszenie na drodze, gdy podczas gdy silnik szumi, koła się nie kręcą. Co się naprawdę dzieje w polskiej ekonomii?
Gospodarka rozkwita, ale zatrudnianie stoi w miejscu
Wzrost gospodarczy nie przyniósł dotychczas wyraźnego ożywienia rekrutacji, choć w II kwartale 2026 roku polski PKB zwiększył się o 4,1 procent. To imponujący wynik, o którym entuzjastycznie mówią politycy i ekonomiści. Polska rzeczywiście ucieka unijnej stagnacji i notuje jedne z najwyższych wskaźników wzrostu w Unii Europejskiej.
Ale tu pojawia się wielki "ale". W trzecim kwartale 2026 roku do urzędów pracy zgłoszono o 9,7 procent mniej ofert niż rok wcześniej, a poszukiwanie zatrudnienia trwa średnio 9,2 miesiąca. Dla porównania, jeszcze rok temu to zajmowało siedem miesięcy i kilka dni. Liczba ofert pracy maleje, a czas szukania pracy wydłuża się. To oznacza, że firmy mimo wzrostu przychodu wolą się bez nowych pracowników obejść.
Firmy boją się, liczyć nie chcą
Dlaczego więc gospodarka rośnie, a zatrudnianie stoi? Przeciętne zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw od stycznia do września było o jeden procent niższe niż w analogicznych miesiącach 2025 roku. Liczba pracowników faktycznie spada.
Eksperci wskazują kilka powodów tego paradoksu. Firmy mogą zwiększać skalę działalności, wykorzystując dotychczasowych pracowników, poprawiając organizację pracy lub zwiększając wydajność. Znaczenie mają również koszty zatrudnienia i niepewność dotycząca przyszłych zamówień, dlatego przedsiębiorstwa mogą wstrzymywać tworzenie nowych stanowisk do czasu, gdy poprawa sytuacji gospodarczej okaże się trwalsza.
Innymi słowy, firmy nie mają pewności. Wzrost gospodarczy jest dla nich sygnałem do zwiększenia produkcji istniejącą siłą roboczą, ale nie chcą na razie ryzykować i zatrudniać nowych osób. Każdy dodatkowy pracownik to koszty, a jeśli dobra passa się skończy, trzeba będzie go zwolnić.
Polska to nie Niemcy, ale nie jest też idealnie
Według Polskiego Instytutu Ekonomicznego firmy ostrożnie zwiększają zatrudnienie mimo wzrostu gospodarczego. To jest oficjalny komentarz instytucji badającej polską ekonomię. Innymi słowy, po dwóch latach niepewności związanej z wojną na Ukrainie, inflacją i wzrostem kosztów, polskie przedsiębiorstwa nabyły ostrożności. Nie chcą dać się zaskoczyć.
Tymczasem dla zwykłego Polaka szukającego pracy to означает prosty fakt: znalezienie nowej posady zajmuje mu o dwa miesiące dłużej niż rok temu. Jeśli ktoś niedawno się zwolnił, musi się przygotować na długą, żmudną procedurę wysyłania CV do różnych firm.
Wzrost dla wybranych, stagnacja dla reszty?
Problem polega jednak na tym, że bieżący wzrost koncentruje się w obszarach, które nie przekładają się jednakowo na wszystkich uczestników rynku, co dobrze widać w danych o płacach, cenach i zatrudnieniu. Polska gospodarka rośnie, ale nierównomiernie. Nie wszyscy czują się z tego bogacze.
Realne przeciętne wynagrodzenia brutto w sektorze przedsiębiorstw wzrosły w okresie styczeń, wrzesień 2026 roku o 2,7 procent. To mniej niż wzrost PKB. Oznacza to, że gospodarka rośnie szybciej niż pensje pracowników. Bogactwo się tworzy, ale nie rozkłada się równomiernie po całym społeczeństwie.
Co na to eksperci i politycy?
Minister Finansów Andrzej Domański entuzjastycznie odpowiada na wiadomości o wzroście PKB, pisząc wpisy o tym, jak "polska gospodarka rośnie jeszcze szybciej". To jest rzeczywiście imponujące osiągnięcie w kontekście ogólnoeuropejskiej stagnacji. Komisja Europejska prognozuje, że polska gospodarka będzie jedną z najszybciej rozwijających się w UE, a główne motory wzrostu to konsumpcja prywatna i inwestycje publiczne.
Ale politycy i ekonomiści rzadko rozmawiają otwarcie o tym, że ci, którzy pracują, zarabiają coraz mniej realnie. A ci, którzy szukają pracy, mają o niej coraz gorzej.
Czego się spodziewać?
Jeśli gospodarka rzeczywiście się stabilizuje, to w kolejnych miesiącach firmy mogą postanowić, że czas na zatrudnianie. Ale to wymaga czasu. Rynek pracy reaguje powoli na zmiany koniunktury. Innymi słowy, chociaż PKB rośnie od kilku miesięcy, na nowe oferty pracy przyjdzie nam czekać prawdopodobnie jeszcze kilka kwartałów.
Na razie zaś polska gospodarka pozostaje w paradoksie, w którym jednocześnie wzrasta i stagnuje. Dla menedżerów i przedsiębiorców to jest dobre wiadomości. Dla poszukujących pracy Polaków niestety mniej.